Heb lens in 2009 gekocht. Al die tijd al twijfel over scherpte. Lens is twee maal naar Sigma geweest voor herstel. Backfocus. Niet opgelost. Zeer frusterend. Bij eerste lens was er alleen backfocus op 10 mm. Bij verangende lens (2011) was er backfocus (wel minder) op het hele gebied. Uiteindelijk is lens door leverancier teruggenomen. De nieuwe lens uit 2011 heeft uiterlijk minder kwaliteit dan die van 2009. Ik vind het uitermate teleurstellend dit Sigma een product levert met een structureel defect. Maar nog teleurstellender is het als reparatie tot twee toe niets oplevert! Ik heb hier geen goed woord voor over. Gelukkig functioneren mij divers andere Sigma lensen wel goed.

Heb de lens al geruime tijd in bezit maar pas echt goed gebruikt tijdens de afgelopen vakantie. De lens tweedehands gekocht en daardoor niet voor de keuze gestaan tussen Tamron 11-18mm en deze lens, alhoewel ik de 10-20mm ook zou hebben gekozen bij aanschaf van een nieuwe lens vanwege het iets hogere bereik en de betere eigenschappen qua vervorming. De scherpte is nogal wisselend; extreem scherp in het midden (vergelijkbaar met mijn Sony CZ 16-80) en aan de extreme randen is het middelmatig (wordt beter als het diafragma verkleind wordt). De vertekening is heel beperkt, alleen de extreme randen vervormen behoorlijk, maar dat is éénvoudig te verhelpen met programma's zoals PTLens. Vignettering is beperkt aanwezig en CA heb ik weinig last van (kleurafwijking bij scherpe kleurovergangen). Bouw is behoorlijk, maar bij mij laat de matte coating op sommige plaatsen los. Je maakt er natuurlijk geen slechtere foto's door, maar het viel mij wel op omdat de andere (Sigma EX) lenzen er geen last van hebben. De lens is vooral bruikbaar voor interieurfoto's. In kerken, musea en andere gebouwen kun je prachtig de grootsheid weergeven. De camerastabilisatie van Sony zorgt dat het minimale diafragma van 4,5 geen enkel probleem is. Sluitertijden tot 1/3 seconde geven nog scherpe foto's, mits je stabiel staat.