Goed verstopt in de rotsspleten van de lavawereld ligt de lavaschorpioen op de uitkijk naar slachtoffers. Als een tegenstander te dichtbij komt, slaat hij toe met zijn gloeiende, megasterke grijpklauwen. Wie zich beweegt, krijgt te maken met zijn gloeiende stekel. In gevechten met meerdere aanvallers kan hij zijn staart met stekels als een angstaanjagende strijdknots naar alle kanten laten zwiepen. Goed verstopt in de rotsspleten van de lavawereld ligt de uiterst gevaarlijke en zeer geduldige lavaschorpioen op de uitkijk naar slachtoffers. Zijn omhulsel bestaat uit harde en afgekoelde lavasteen, maar binnenin blubbert heet en vloeibaar lava. Als een tegenstander te dichtbij komt, slaat hij toe met zijn gloeiende, megasterke grijpklauwen. Wie zich beweegt, krijgt te maken met zijn gloeiende stekel. In gevechten met meerdere aanvallers kan hij zijn staart met stekels als een angstaanjagende strijdknots naar alle kanten laten zwiepen. Omdat hij zich zo goed kan verdedigen, heeft hij voor niets en niemand angst. Tenminste, als je kunt geloven wat hij beweert. Maar voor één wezen is hij stiekem toch wel beducht. En dat is de gevaarlijke ijsdraak die de lavaschorpioen met zijn ijzige adem in een ijsbeeld kan veranderen!