Het tweede soloalbum van componist-pianist Roger Eno voor Deutsche Grammophon nodigt luisteraars uit om te reflecteren op de aard van geluid en stilte. the skies, they shift like chords bevat twaalf nummers die nostalgie uitspreken voor wat verloren is. Tegelijkertijd projecteren ze een bepaalde tijdloosheid, zoals in het komen en gaan van seizoenen. Hiermee bouwt hij op de geluidswereld van The Turning Year, zijn solodebuut voor DG; hij voegt lagen van instrumentale en elektronische kleuren toe
. Het album bevat een nummer voor zijn oudste dochter: artiest, vocalist en beeldmaker Cecily Eno.