Weinigen weten dat Joseph Weigl (1766-1846) zowel een veelgeprezen dirigent als een zeer succesvol componist was wiens roem - in zijn tijd - die van Cherubini, Rossini, Haydn en zelfs Beethoven evenaarde. Als petekind van Haydn (die zijn talent aanmoedigde) werd Weigl een meester in twee verschillende stijlen. Eerst werd hij erkend als componist van opera's op Italiaanse wijze. Maar met het aanbreken van de 19e eeuw werd hij steeds bekender om zijn Duitse opera's - voornamelijk in de lichtere 'Singspiel' vorm - die generaties Duitse componisten uit de Romantiek beïnvloedden. Ondertussen bleef hij Italiaanse opera's schrijven voor La Scala en andere locaties in Milaan, waar hij veel lof oogstte. Zijn aantrekkelijke, levendige en melodieuze muziek in beide stijlen beantwoordde aan de meer populaire smaak van zijn tijd. Maar het algemene gebrek aan serieuze thema's en muzikaal drama in zijn opera's slaagde er niet in om hem als een 'serieuze' componist te vestigen, en zijn opmerkelijke muziek raakte - helaas - al snel in de vergetelheid. Tenor Donald George en pianiste Lucy Mauro hebben het de laatste tijd tot hun muzikale levensmissie gemaakt om hun talenten te bundelen ter ondersteuning van muziek van verwaarloosde, maar verdienstelijke componisten. Meest recentelijk hebben ze de handen ineengeslagen om voor Delos de muziek op te nemen van twee baanbrekende, maar ten onrechte vergeten vrouwelijke tunesmiths uit de late Romantiek: de uit Boston afkomstige Margaret Ruthven Lang en de Weense Mathilde von Kralik. Hier, in samenwerking met een concertreeks gesponsord door het Esterházy Estate in Eisenstadt (Weigls geboorteplaats), bieden ze een betoverende mix van zijn liederen en aria's - met als bonus een aantal geïnterpoleerde aria's van andere bekende componisten uit zijn tijd. De gepolijste tenorstem van de heer George is in topvorm en mevrouw Mauro zorgt voor een levendige, gevoelige en historisch geïnformeerde ondersteuning vanaf een zoet klinkende fortepiano.