Erwan Menguy, een Bretonse fluitist met een internationale reputatie, heeft zijn eerste gelijknamige muziekproject gelanceerd. Als leider van het kwartet heeft hij ervoor gekozen zich te omringen met strijkinstrumenten voor een resoluut akoestisch resultaat geïnspireerd op bluegrass bands of kamermuziekensembles, gebaseerd op een repertoire van eigen composities. Voor dit nieuwe live-optreden en opnameproject heeft hij zijn krachten gebundeld met drie getalenteerde muzikanten met wie hij al vele jaren samenwerkt - Erwan Bérenguer op de gitaar, Kevin Le Pennec op de cittern en Hugues Lassere op de contrabas - met de wens om hen samen te brengen in een substantiëlere vorm die een nieuwe benadering van de muzikale begeleiding en van het schrijf- en arrangeerproces mogelijk maakt.

'Het artistieke statement van het kwartet is resoluut akoestisch en flirt met Amerikaanse folkmuziek: de houten fluit is de leider, net als een stem omringd door een trio harmonische en ritmische strijkers. De keuze van de instrumenten is weloverwogen en moedigt een akoestische aanpak aan, op de een of andere manier geïnspireerd door het natuurlijke evenwicht van klanktexturen binnen strijkkwartetten of kamermuziekensembles. Deze artistieke keuze is gebaseerd op een fascinerende verkenning van het begrip 'klankprojectie', op het vermogen om klanken binnen een ensemble te 'plaatsen' en op de aanpassing die het schrijven van een muziekstuk vereist. Een deel van het repertoire wijkt af van de gebruikelijke westerse muzikale patronen, door het spel van superposities binnen asymmetrische ritmes, maar ook door de relatie tussen het hoofdthema en de begeleiding. Hier heeft elke muzikant een zeer 'organische' en energieke relatie met de muziek en zijn instrument, ongetwijfeld gekoppeld aan het grote belang van dansmuziek in hun respectieve carrières. Het doel is dan ook om de toeschouwer de kleinste details van het spel van de muzikanten te laten horen, evenals de intrinsieke geluiden van de instrumenten, door alle krakende en schrapende geluiden te benadrukken, en alles wat de muziek levendiger laat klinken. Dit helpt om het arrangementwerk naar voren te brengen dat al in de compositiefase is bedacht, waarbij de instrumentale partijen elkaar akoestisch en natuurlijk in evenwicht houden, de arrangementen soms erg ritmisch zijn en elk instrument een minimalistische en aanhoudende opeenvolging van dezelfde puzzel speelt.'