Dubbele vinyl LP persing. Chicago's eigen jonge kanonnen, Big'n hebben een reputatie opgebouwd als de droom van de noise rocker. Durf ik het te zeggen, 'Trophy' begint als een bozere versie van Slint en de Midwesterse invloeden nemen op deze plaat een grote vlucht (Shellac, Dazzling Killmen, de hele Louisville-scene en zelfs een vleugje Tortoise toegevoegd aan de gitaar in nummers als 'El Diablo III'). Verbitterder, duisterder en minder ideologisch dan de rest van hun invloeden, loopt de tekstuele inhoud uiteen van depressies; vervloekte liefde, de last van het leven, ouderlijke preken en natuurlijk de onvermijdelijke doodswens. Dit beklemmende gevoel werkt heel goed samen met de verschroeiende zang en stop/start gitaar capriolen. Het resultaat is een fijn afgestemde, gepassioneerde angst die zelfs in de rustigere momenten aanwezig is. Je kunt je het liveoptreden tegelijkertijd voorstellen: als gekooide dieren naar voren reikend en hun ziel uitzwetend over hun vlijmscherpe gitaarsnaren en versplinterde drumstokken. Dit is muziek om je ziel te breken.