Het debuut en hun beste werk zonder grootheidswaanzin. Pure pop met een knipoog naar the Beatles zonder ze te immiteren. Wonderwall en Don't look back in anger zijn klasse songs. Mijn voorkeur gaat vooral uit naar de psychodelische 60th nummer; Champagne Supernova met medewerking van Paul Weller (backing vocalen en suburb gitaarspel)! Met het tweede album (zie mijn recensie aldaar) ben ik als liefhebber van Oasis meteen afgestapt. Albums die daarna volgden ken ik niet. Bestaan ze uberhaupt nu nog?