Specificaties Sennheiser CX 400
|
Soort  |
in oor (intra aural) |
|---|---|
|
Type in oor (intra-aural) |
gehoorgang |
|
Draagwijze |
in oor |
| Weerstand (bij 1kHz) | 16 Ohm |
|
Volumeregeling |
 |
|
Draadloos |
|
|
Lengte kabel |
1,6 m |
|
Type aansluitplug |
3.5 mm |
Reviews (16)
| Totaal |  |
8,8 |
|---|---|---|
| Draagcomfort | |
8,8 |
| Vormgeving | |
8,8 |
| Geluidskwaliteit | |
8,7 |
| Duurzaamheid | |
9,0 |
Laatste review Sennheiser CX 400
Hallo daar, ik wil even wat toevoegen. Ik lees hier al die juichende reviews over de geluidskwaliteit van de CX 400-II Precision. De verpakking benadrukt het ook nog, met lifelikesound', 'high end' en dat soort kreten. Maar mij valt hij wat tegen.
Nou moet ik toegeven dat ik de geluidskwaliteit van de standaard iPod headset een vier geef en die van de iPhone een drie, maar de CX-400-II is echt geen negen waard en zeker niet als gemiddelde. Een zes op z'n hoogst.
Als je deze headset vergelijkt met een echt goede hoofdtelefoon, dan valt er nog wel wat te verbeteren. Zo valt mij op dat de bassen veel te hard zijn. Met name het gebied tussen 40 en 100 Hz is veel te hard, ik schat zo'n 6 dB, misschien wel nog wat meer, een beetje zoals bij matige (Jamo, Bose, Magnat) bass-reflexboxen die wel een harde, maar geen diepe bass hebben. Het gebied beneden de 40 Hz is juist niet te hard, waardoor je de overdosis dreun-bass niet kunt corrigeren met een toonregeling (je draait dan immers de sub-bass ook zachter, wat weer zonde is). Er moet wel gezegd worden dat de bas ongelooflijk laag doorloopt en daarbij onvervormd blijft. Ik heb een CD waarop de bijgeluiden van de snaren van cello's en contrabassen te horen zijn (rond de 10Hz) en die komen duidelijk en zuiver door bij deze hoofdtelefoon.
Vervolgens is het gebied rond 500 a 2000 Hz redelijk netjes, met ook heel weinig vervorming maar geen rechte curve. Daarboven is het gebied van 6 kHz tot 9kHz weer te hard, ook weer zo'n 6 dB. Maar wat jammer is, het gebied boven 9 kHz is weer wat zwak. Dus ook hier kun je niet corrigeren met een toonregelaar.
Niet bij alle muziek valt deze ongelijkmatige curve op. Bij klassieke muziek is het best goed te pruimen al komen de snaren van een strijkorkest wat metalig over. Houtblazers, koperblazers en fluit komen wel heel natuurlijk over. En het stereobeeld is prima. Maar het resultaat is wat doods.
Bij popmuziek is de ongelijke frequentiecurve wat hinderlijker. Ik vind met name bekkens irritant hard in je oren crashen. Bij live-opnamen (ik zit nu naar Amy Winehouse te luisteren) is het hoog ook vaak te hard en te scherp opgenomen, wat in combinatie met deze headset niet langer dan een kwartier vol te houden is. En opnamen waarbij me de frequentiecurve gemanipuleerd is om een retro-klank te krijgen (Caro Emerald, Snow Patrol, Coldplay) brengen het slechtste in de CX-400-II naar boven. Als je deze headset op z'n slechtst wilt horen, zet dan "The other woman" van Caro Emerald op.
Kortom: wel wat beter dan veel andere headsets, maar verwacht geen "lifelike sound" of "high end" zoals op de verpakking vermeld. Zorg dat je er maximaal 35 Euro voor betaalt, anders krijg je spijt.
